Yirmi birinci yüzyılda işyerlerinde karşılaşılan toksik maddeler ve işyerlerine özgü tehlikeler hala halk sağlığı üzerinde tehdit oluşturmaya devam etmektedir. Mesleki akciğer hastalıkları ise tüm meslek hastalıkları arasında sıklık açısından birinci sırada gelmektedir. Akciğer filmleri, iş yerindeki solunum yolları ve akciğerleri etkileyebilecek gaz, toz, duman ve kimyasal şartlar karşısında çalışanların maruz kaldıkları akciğer kanseri ve akciğer hastalıklarına yakalanma riski yüksektir.
Bu risk sonradan tedavisi zor veya imkansız olabilecek hastalıklara yakalanma risklerinin değerlendirilebilmesi amacıyla uygulanır.
Akciğer filmleri, iş yerindeki solunum yolları ve akciğerleri etkileyebilecek gaz, toz, duman ve kimyasal şartlar karşısında çalışanların maruz kaldıkları akciğer kanseri ve akciğer hastalıklarına yakalanma riski ile sonradan tedavisi zor veya imkansız olabilecek hastalıklara yakalanma risklerinin değerlendirilebilmesi amacıyla uygulanır.
Fabrika ortamlarında çalışan işçilerin en az yılda bir kez göğüs radyografileri çekilerek bir radyoloji uzmanı tarafından, çalışma ortamındaki mesleki riskler göz önünde tutularak değerlendirilip raporlandırılır. Tozlu ortamda çalışan işçilerin ise periyodik olarak sağlık muayeneleri yapılır ve her altı ayda bir göğüs radyografileri tekrarlanır. Solunum ve dolaşım sistemi hastalıkları görülen kontrol ve tedavi altına alınır. Çekilen akciğer grafileri en az iki yıl boyunca saklanır.
Mesleki akciğer hastalıklarının üç önemli özelliği bulunmaktadır.
1) İşyerlerinde çeşitli maddelere maruziyet sonucu ortaya çıkarlar ya da bu maddelerin etkisiyle alevlenebilirler;
2) Önlenebilirler;
3) Potansiyel olarak tazmin edilebilirler
Temel olarak mesleki akciğer hastalıklarını dört grupta incelemek mümkündür.
1) Mesleki havayolu hastalıkları
2) Pnömokonyozlar
3) Hipersensitivite pnömonisi
4) Akut toksit inhalasyon sendromları |
|
