 Prostat kanseri erkekler arasında ilerleyen yaşla birlikte ortaya çıkan, deri kanserinden ( 47 / 100.000 ) sonra en yaygın ve akciğer kanserinden sonra en ölümcül ikinci kanser türüdür. Her yıl 34.000 kişinin ölümüne neden omaktadır. En riskli dönem 60 - 80 yaşları arasıdır.
Kanserin seyri çeşitlilik gösterir. Bazı prostat kanserlerinin gelişimi hızlıdır, metastaz yapar ve hızla ölüme yolaçarlar. Diğer çok sayıdaki prostat kanserleri ise klinik olarak sessiz seyreder ve sadece otopsi sırasında rastlanır; otopside prostat kanseri olduğu histolojik olarak gösterilebilen 380 erkekten sadece 1 tanesinin prostat kanseri nedeniyle öldüğü saptanmıştır. Yaşlı erkeklerin %30 kadarı klinik belirti göstermeden prostat kanserli olarak ölmektedirler.
Prostat kanseri sıklıkla yıllarca belirti vermeyebilir ve genellikle ilerlemiş evrede tespit edilir. Prognozu, teşhis edildiği evre ve tedavinin başlangıcı ile ilişkilidir. Yaşama oranı, hastalık başlangıçta tespit edilirse %90 - 95, ilerlemiş evrede ise %15 - 20' dir. Erken teşhise bağlı olarak yaşam süresi sürekli uzamaktadır. Prostat kanserinde erken tanı ve tedavinin izlenmesi bakımından yardımcı olacak yüksek duyarlılık ve özgürlüğe sahip tümör belirliyicilerinin çok büyük önemi vardır.
Prostat kanserinin teşhisinde kullanılan rektal muayene ( DRE ), transrektal ultrasonografi ( TRUS ), sistoskopi, prostat biyopsisi gibi klinik işlemlerin laboratuar testlerini etkileyebileceği her zaman göz önünde bulundurulmalıdır.
|
|
